و واعظ ، در پند و اندرزهاى دينى و اخلاقى و سوگوارى ، با سربندهاى « ارشاد » به نام فتح على شاه ( 1211 - 1250 ق ) . و به درخواست فرزندش على شاه ، پس از كوچ كردن نگارنده به تهران نگاشته است . در ذريعه به دو نام بالا آمده است كه بايستى نام نخستين درست باشد . آغاز : حمد بىحد خداوندى را كه به اراده و امر كن ايجاد اشياء كرد . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1682 « مرشد الواعظين » ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 20 / 308 « مرشد الواعظين » ، همانجا 25 / 13 « واعظ المرشدين » ؛ طبقات ( 2 ) 13 / 555 « مرشد الواعظين » ؛ اعلام 1 / 864 . سپهسالار 5 / 543 ؛ مرعشى - اشكورى 16 / 219 ؛ نشريه 3 / 452 . * مرغوب القلوب . از سيد ( چنين ) فرزند احمد صغير ( صغرى ) فرزند مير احمد فرزند غلام يحيى واسطى بلگرامى ، كه در 1279 ق / 2 - 1863 م به عظيم‌آباد ( پتنه ) فرود آمده ، به خواهش نواب سيد الطاف حسين خان بهادر ، به آن آغاز و در 2 ذيحجه 1281 ( 1865 م ) در 1 « مقدمه » و 12 « باب » به انجام رسانده است ( ديباچه ) : مقدمه در توحيد . باب 1 - حكايات و روايات پيامبر ، 2 - نبذى از احوال 14 معصوم ، 3 - حكايات سادات كه ايذا كشيده‌اند و موذيان به سزا رسيده‌اند ، 4 - محامد صلحا ، 5 - سخاوت ، 10 - مكارم اخلاق ، 11 - بىثباتى دنيا ، 12 - نصايح . آغاز : سرمهء ديدهء ادراك حمد بصيرى است جل جلاله كه اولوا الابصار . مشترك 4 / 2449 . * مرو و تركستان : تسخير . . . ، از ميرزا ملكم خان ، ناظم الدوله ( جلفا 1249 - سويس 1326 / 1823 - 1908 م ) . دربارهء تركستان و افغانستان و ولايت‌هاى خاورى ايران ، از وضع جغرافيايى و سپس علل جدا شدن آن سرزمين‌ها . در آن آمده : انگليسها چند تن به اين بخش فرستاده و آنان گزارشى منتشر كرده‌اند و من در اين گفتار از آنها بهره‌مند شده‌ام . آغاز : در باب مرو و تركمان تفصيلى عرض كردم ، چون مطلب را از كتب مختلفه جمع كرده‌ام برحسب ظاهر باهم ربط ندارند . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1682 ( 3 نسخه ) ؛ پيشگفتار چ مجموعه آثار ملكم از زنده‌ياد محيط طباطبايى ؛ اعلام 3 / 2355 ؛ فهرستواره 1 / 721 نمايه ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 284 - 287 براى كارهاى چاپ‌شده‌اش كه اين نام در ميان آنها نيست . دانشگاه 11 / 2214 ش 10 / 3257 ؛ مجلس 15 / 228 ش 5154 « گفتار سياسى » ؛ ملك 6 / 19 ؛ ملى ، تهران 1 / 148 ش 149 « دربارهء اقوام تركمان » . بنگال ، آسيايى 171 ش 35 / 13 . * مزين المجالس . از محمد على فرزند محمد محسن حسينى ، سدهء 13 ق ، پيش از 5 محرم 1241 ق كه تاريخ نسخه است . در چند « مجلس » و هر مجلس در چند باب . آغاز : الحمد لله الاول بلا اول كان قبله ، و آخر بلا آخر يكون بعده .